Wie zich eenmaal door de dikke, meterslange gordijnen heeft geworsteld die de ingang van Cafe Babbels camoufleren, treft een ouderwets bruine kroeg aan. Interieurarchitecten zullen van de zwaar gedateerde inrichting van Perzische kleedjes en bruine tapijttegels, de vaste stamgasten interesseert het geen lor. Het overgrote merendeel hangt aan de bar bij de kastelijn die als een ware kameleon voor elke gast aan de toog een luisterend oor heeft. Vanaf de stamtafel heb je een mooi uitzicht op de biljartende oudere heren.
